Szkolenia pracownikow samorzadowych

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmian wędzonki to mięsne przetwory wykonane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to oraz proces technologiczny, który liczy na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku i aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom z największych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w zakresie między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz prawdopodobnie żyć zabarwiony na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Drugim w porze najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest głośna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz włożone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w naszym regionie doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w końcach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny powodujący nie tylko mięso wieprzowe, ale i duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich działalności były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, zatem jej deficyt uzupełniano różnymi typami mięs. W niniejszy forma utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami wykonywane jest z oślego mięsa, frankfurterki otrzymuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.